|
Laatste bericht op zijn website |
|
|
|
Written by Marcus Kingma
|
|
Thursday, 05 November 2009 17:01 |
|
Maar de vijftien foto's die ik heb zijn mooi. Ja, zo crossen ze hier, in Bolivia. Spijkerbroek met gaten, afgetrapte schoenen, helm op (de nacht ervoor gebruikt als kotsbak) en het gas erop. De boys reden drie rondjes van zo'n zeven kilometer. Langer is niet aan te bevelen anders ontploffen die Jawa's. De meeste zijn zo'n veertig jaar oud. Maar brullen meiden. De dood of de gladiolen. Heb echt genoten. Ik kan er twee paginaatjes uitslepen voor Motor Magazine (leest dat blad!), als ik me concentreer op de Jawa's, want dit zie je toch niet veel, lijkt me zo. Niks voor jou Roy, zo'n Jawa-race? Volgend jaar gaan we weer crossen. Hoop dat ik dan ook van de partij ben. Dat zal die Boli's leren. Ben weer op pad geweest met maatje Coko, intussen mijn beste Boliviaanse maatje. Gozer heeft veel talenten. Hij kreeg de microfoon in zijn handen gedrukt en kletste de hele dag aan elkaar. Ik heb ook verslag gedaan, en deed dat in overvalst Amsterdams. Raken die Boli's helemaal in de war - geinig. Coko wil ik zeker als mijn rechterhand als ik hier ooit nog eens een motorbedrijf wil starten. Ik speel erg met de gedachte om avontuurlijke motorreizen te organiseren. Twijfel erg over de motorfietesen. XR-en wordt me aan alle kanten afgeraden. Dat komt me goed uit, want ze zijn hier niet te betalen. Maar goed we dwalen af. Puna is een dorpje in de buurt van Potosí, het territorium van us Evo. Ga je toch honderd jaar terug in de tijd. Had er graag foto's van laten zien, maarrr... Zo'n crossfeest is niet anders dan in Anal, alleen wat minder georganiseerd. Publiek vond het allemaal 's Kitterend. Links op de foto Melvin. Ook een heel goed maatje van me. Beestachtig goede kerel en een echte motoquero. Ik ben zijn grote voorbeeld, hehe. Melvin zal ik ook zeker gebruiken voor de business. De bedoeling van mijn bedrijfje zal zijn om er zoveel mogelijk vrienden bij te betrekken. Want we kunnen allemaal wel wat geld gebruiken, en het zijn erg betrouwbare gasten. Gisteren bijv. zat ik weer eens zwaar in de put, en dan organiseert men spontaan bij mij thuis een barbeque met een man of vijftien. Mijn vrienden hebben ook besloten de verjaardag van mijn Mannetjes voor hun rekening te nemen. Voor mannetjes is het eerste jaar het belangrijkste en wordt groots gevierd. Lag daar sinds hun geboorte al wakker van, want het mag allemaal wat kosten en dat wordt ook van de ouders verwacht. Ik hoef alleen de lijst van de invités samen te stellen. Prachtig. Nee, over die Boli's heb ik geen enkele klacht meer. Ze helpen me waar ze kunnen, geweldige gasten. Ik heb wel nieuwe boots. Geruild met Coko. Hij die afgetrapte motorlaarzen, ik zijn cowboyboots waar ik al een tijdje mijn oog op had. Coko zo blij als een aap. 'Deze laarzen komen helemaal uit Alaska, en hebben toch een mooi verhaal.' Lees je dit Peer, haha. Peer wilde ze ook graag hebben - te laat. Nee meiden, al met al gaat hier vreselijk veel goed. Met boekie inmiddels in Nicaragua, en ik kan zeggen dat ik met een erg mooi document bezig ben. Ben niet snel tevreden over mijn teksten, maar ik voel dat dit 'm wordt. Nou nog geld om het af te maken en mij hoor je niet meer. Ik las in de Telegraaf dat Nederlanders financiële zekerheid verkiezen boven familie. Dan weet je meteen hoe ik me voel. Ik houd me hart vast mocht er iets met mijn Mannetjes gebeuren. Zal een nier moeten afstaan om de ziekenhuiskosten te betalen. Want meiden, voor mijn Kereltjes doen we het allemaal. BTW op deze foto echt geen flauw idee wie wie is. Jullie? O ja de winnaars. And what about Guus? Accu is op, kwam op het laatste stroompje Sucre binnengeploft. Hij is inmiddels illiegaal in Bolivia. Dan kunnen ze 'm in beslag nemen. Houd hem dus een tijdje uit het zicht. |
|
De route van Ché |
|
|
|
Written by Ripko van Alberda
|
|
Wednesday, 01 April 2009 19:33 |
|
Schrijvend journalist en nu wereldreiziger, Paul van Hooff, volgt zijn droom en zit momenteel in Bolivia. De huiselijke situatie weerhoudt Paul er niet van om op stap te gaan. Met wat vrienden reden ze de route van Che Quevara, marxistisch revolutionair en Cubaans guerillaleider in de jaren zestig van de vorige eeuw. Zijn film is in twee delen. Tevens zijn wij een actie begonnen om een bedrag van 500 euro bij elkaar te krijgen. Hiermee willen wij voor Paul een POV-1 helmcamera aanschaffen. Sponsoren en particulieren kunnen zich melden via
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
"Morgen nog even de achterveer laten maken en dan op pad met de boys. Voor mijn Boliviaanse maatjes wordt dit hun eerste grote reis. Heb er zin in. Tentje, kampvuur, drank, meiden, stuff, en dan op weg naar het volgende avontuur. Maar niet zonder gevaar, zoals altijd. Vorig jaar was op de Ruta de Che sprake van hevige regenval. Nu rijden we besmet gebied binnen. In de staat Santa Cruz heerst een dengue epedimie. Vijftigduizend mensen zijn reeds besmet, twaalf overleden. Het is altijd feest in Bolivia. Uiteraard zal ik uitvoerig verslag geven van onze beslommeringen. Eerst dus naar La Higuera, dan carnaval vieren in Vallegrande en via een grote u keren we terug. We moeten vijf rivieren over, waarvan een er tricky is.". |
|
|
Bericht van Paul |
|
|
|
Written by Marcus Kingma
|
|
Wednesday, 14 January 2009 21:29 |
|
Dit is don Aurelio, de vacero (cowboy) van de finca. Erg onder de indruk van de man. Met lasso's zwaaien doet hij al zijn hele leven. Eén worp was voldoende om de stier te op zijn knieën te krijgen. Vervolgens een spuit in zijn reet en klaar is Kees. Hier galoppeert don Aurelio over de steppen op zoek naar weer een slachtoffer, meestal een koe die de ochtend erop aan het spit gaat, zoals je in het filmpje kunt zien. Ander leven meiden, op de finca. Er was niet eens licht. Dan moet je een beetje klooien met kaarsen en zaklantaarns. Was 's nachts toch wat huiverig voor de ratelslangen en de vogelspinnen die geregeld de finca bezoeken. Tja, wat doe je 's avonds als het licht letterlijk uitgaat en iedereen om acht uur zijn bed opzoekt. Heb toch een ander slaapritme. Gelukkig had ik goede wiet bij me en heb het helaal kunnen bestuderen. De ideeën kwamen vanzelf. Laatste plan: ik word varkensboer. Volgens Jaime, bijzonder aardige broer van Roxana, is er met varkens geld te verdienen. Vind het ook een vrij logische overgang - van de journalistiek naar een varkenshouderij. Fijn om weer een doel in mijn leven te hebben. |
|
Bolivia-een lange stop |
|
|
|
Written by Marcus Kingma
|
|
Wednesday, 24 December 2008 07:36 |
|
Paul van Hooff reist op een dertig jaar oude Moto Guzzi over de wereld. In Bolivia maakt hij op dit moment een lange stop. Waarom? Kijk op www.guzzigalore.nl |
|